Aytaç ÖREN                                     Kasım 2026, Sayı: 387, Sayfa: 74

Söz düştü yeryüzüne sessiz sessiz, dağıldı; onlara, yüzlere, binlere ayrı ayrı. Dil oldu, kalem dile değdi ve söz bir de yazıya düştü. Yazı bir kalıp oldu, içine söz doldu, taştı, insanı sarstı. Tarih sözün dar bir kaydı olarak kaldı. İnsan yolculuğuna, sözü saklaya saklaya devam etti. İşte Cevat Özkaya hep o sözün peşinde yeryüzü halifelerinden oldu. O, görünen görünmeyen,
duyulan duyulmayan, dokunulan dokunulmayan sözün dostlarından oldu.

Yazının Devamı İçin Tıklayınız.