|
Hayır ya da evet deme şansın yok, dostum. Bir zaman açılıyor sana. Adı bu “zaman”....
|
İstanbul Boğazı’nda bir sürü küçük balıkçı teknesini ister kıyıdan ister vapurdan...
|
|
Yarı mı tam mı bilemiyorum ama hatıraların karanlık bir yanı var. İçine giriliyor da bir...
|
Sonbahar rüzgârlarıyla dökülen yapraklar yere, sürüklendikleri irili ufaklı çukurlara...
|
|
Zamanı ayırdılar. Yıllar, yüzyıllarla ve ilerleyen bir zamanla hesaplandı. Tarihler...
|
Yağmurların veya rüzgâr esintilerinin hemen sonrasında havada dikkat çekici bir berraklık...
|
|
Hayata zorunlu başlayış ve başlamak… Hayatı zorunlu sürdürüş ve sürdürme. Hayatı...
|
Yol zaman, zaman yol oldu. Sen hepsi oldun. O zamanlar yüzün dönüktü, görürdüm sıkça....
|
|
Güz sonu yeryüzü mevsim değişimine hazırlanırken -ve insan henüz (mü hep mi?) hazır...
|
Yaşam toprağından fışkıran söz, kuvvet olur. Söylersen seni tutan olur. Tutuna tutuna yer...
|