Gürhan KURUKAYA                                   Ağustos 2011, Sayı: 204, Sayfa: 74

      İlim bilmek, şüphesiz ki, sorumluluğu da beraberinde getirir. Bilmemenin sorumluluğu ise daha başka türlüdür. İnsanın ne bildiğinden daha çok bildiğini nasıl kullanabildiği daha önemlidir. Bilgiyi su-i istimal etmeden kullanmak, irfanı gerektirir. İlim bir dağ ise, edep onun zirvesidir. Eğer ilim maden ise, irfan onun cevheridir. Bileni sorumluluktan kurtarmada, irfan ile işlenmiş; göz kamaştırıcı elmasları beşeriyete armağan etmek yadsınamaz bir zorunluluk olarak görünmektedir.

Yazının Devamı İçin Tıklayınız.