Süleyman CERAN                                            Ocak 2011, Sayı: 197, Sayfa: 77

    Uyku, kelimesinin estetiğine hayran kalırım düşündükçe. “Çocuk -e harfine yaslanmış uyuyordu” deyince Özel, bambaşka bir anlama çevrilir benim için; güvene dönüşür, huzura. Endişe olamaz oralarda. Ilıklık en çok. “Mışıl mışıl uyumak” cümlesi akışkan bir cümledir, avuçlarınız arasından kayıp gider ansızın. Öyle bir uyku halidir, birden, uyursunuz işte; genişleyerek kalkarsınız sonra. İnsan hayatının en fazla yer kaplayan ameliyesidir uyku.

Yazının Devamı İçin Tıklayınız.